ΣΤΑ “ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ” ΤΟΥ ΝΤΕΟΝΤΑ ΝΤΟΛΟΜΙΕ !

Ιταλικές Άλπεις, φθινόπωρο 17 / 09 / 2016… ημέρα 1η!


Δε ξέρω γιατί έχω τόσο άγχος και αγωνία πραγματικά.. Τις τελευταίες  δυο μέρες είχα κι έναν παράξενο έντονο πονοκέφαλο. Ο καιρός στους Δολομίτες όπου και να έχω προορισμό, δείχνει να είναι άστατος. Βροχές, χιονόνερο, θερμοκρασίες το βράδυ μέχρι και τους -2!!!

Ταξιδεύω μόνος μου, δυστυχώς ή ίσως κι ευτυχώς!

Θα φτάσω στο Μπέργκαμο, λίγο πιο βόρεια από το Μιλάνο, στο αεροδρόμιο του Μπέργκαμο κι εκεί θα νοικιάσω αμάξι που χωράει και 5 άτομα! Ένας εγώ, ένας ο AdithetoS … τους υπόλοιπους 3 τους ψάχνω ακόμη! Τέλος πάντων, τουλάχιστον θα κοιμάμαι άνετα μέσα στο αυτοκίνητο!

Τα αγγλικά μου μέτρια έως λίγα και “αλλά ελληνικά”! … Τουλάχιστον να μπορέσω να συνεννοηθώ στα βασικά ρε γαμώτο! Ωραία και τώρα θέλω πάω τουαλέτα και πεινάω… Άσχετο αλλά δε πειράζει, πρέπει να το γράψω, είπα θα γράψω ότι σκέφτομαι και νιώθω (λες κι αν δε το γράψω…) τέλος πάντων!

Τι ωραία που είναι τα νησάκια μας από ψηλά… Ελλαδάρα μου!!!

Το αεροπλάνο είναι σχεδόν γεμάτο Ιταλούς. Ωραία η γλώσσα τους δε λέω! 

Δε το πιστεύω ότι πηγαίνω κάπου “διάσημα”, τουλάχιστον φωτογραφικά… Λίμνες, βουνοκορφές, κοιλάδες… Άλπεις ρε φίλε!!! 🙂 Από πανίδα δε ξέρω τι παίζει αλλά εύχομαι να μη συναντήσω την άγρια!

Κλείνω για λίγο, ήρθε η ωραία αεροσυνοδός να μου προσφέρει μάσα, μιλάμε ξανά…!

Τελικά δεν έγραψα κάτι άλλο όσο ήμουν στο αεροπλάνο. Έφαγα κάτι, έβαλα ξανά τ’ ακουστικά, μουσικούλα και με σκέψεις γενικά, συνέχισε αυτή η διαδρομή μ’ ένα χαμόγελο κολλημένο και καταλαβαίνετε το γιατί!

Κοιτούσα συνέχεια έξω από το παραθυράκι της θέσης τα υγρά λευκά παπλώματα της γης… πετούσαμε πάνω από την Αδριατική θάλασσα και από τη δεξιά πλευρά του αεροπλάνου κάποιες φορές φαίνονταν τα παράλια της πανέμορφης Ελλάδας μας, του Μαυροβούνιου, της Βοσνίας της Κροατίας κι αν δε κάνω λάθος, προς το τέλος της διαδρομής, της νοτιοανατολικής Ιταλίας!

Πρέπει να είδα, πιο ψηλά κι από drone φυσικά, την “Τύμφη“… που κάτι αξέχαστο είχε προκύψει!!! 😉 ααα Και κάποια στιγμή θυμάμαι λίγο πιο κάτω από την δική μας πορεία στα δεξιά, να περνά με ιλιγγιώδη ταχύτητα ένα άλλο αεροπλάνο (πρώτη φορά αντίκριζα κάτι τέτοιο) και τότε συνειδητοποίησα πραγματικά πόσο γρήγορα πηγαίνανε κι εμείς… εντάξει, τρελά γκάζια! 😳😁

Μετά από περίπου 3 ώρες πτήσης, το αεροπλάνο πατούσε πλέον Ιταλία, Μπέργκαμο!

– Μπουοντζόρνο! …λέω στις αεροσυνοδούς φεύγοντας,

– Μπουοτζόρνο! …μου λένε κι εκείνες οι ομορφιές! Τι γίνετε ρε παιδιά λέω μέσα μου, την ίδια γλώσσα μιλάμε;! Μια χαρά!! 😬😆

Συνεχίζω, ρωτώντας να μάθω από που παίρνουμε τις βαλίτσες και μου απαντούσαν αυτή τη φορά αγγλικά. Α λέω δεν είναι κατάσταση αυτή, μα που ήρθα;… Αστειεύομαι φυσικά!!! ☺️ Και συνεχίζω λίγο αργότερα, αφού είχα πλέον και την βαλίτσα με τον “Κίτσο” μέσα, για να παραλάβω το Ford Fiesta που είχα παραγγείλει καιρό πριν μαζί με τα εισιτήρια. Βρίσκω τα γραφεία ενοικίασης, τους αναφέρω για την κράτηση που είχα κάνει…

– Ναι, αλλά δεν έχουμε διαθέσιμο αυτή τη στιγμή το συγκεκριμένο αμάξι, οπότε αν δε σας πειράζει θα σας δώσουμε κάτι άλλο παρόμοιο (όπως με ψιλά γράμματα έλεγαν βέβαια στην παραγγελία) Ένα Fiat, ένα Fiat Qubo!

– Fiat;… όχι Fiat ρε γααααα…, είπα από μέσα μου! 😒

– Θα σας αρέσει κι αυτό μου λένε!

Τέλος πάντων, δε μπορούσε να γίνει κάτι άλλο κι έτσι παίρνω τα κλειδιά του αυτοκινήτου και πάω να δω τι είναι αυτό που θα οδηγήσω τελικά. Φτάνω στο πάρκιν των ενοικιαζόμενων και αρχίζω να βλέπω όπως προχωρούσα, στη θέση που μου είπε ο υπεύθυνος ότι είναι το όχημα, μια μούρη αυτοκινήτου σαν “πρησμένα χείλια”… και σα να μην έφτανε αυτό, ήταν και βανάκι λες και θα μετέφερα εμπόρευμα! Είχα μια απογοήτευση από τον καιρό που έβλεπα μέρες πριν ότι θα είναι χάλια, βλέπω τώρα και το αμάξι… –ωραία ξεκινάμε! Είπα.

Για να μην μακρηγορώ, μετά τα πρώτα 5 με 10 χιλιόμετρα, με την αγαπημένη μου μουσικούλα να παίζει και το γεγονός ότι η φωτογραφική πορεία έχει ξεκινήσει… ένιωθα μια ομορφιά να με περιτριγυρίζει! Για να μην το ξεχάσω στο τέλος όλης αυτής της ιστορίας. Τελικά γεννήθηκε ένας έρωτας μεγάλος μεταξύ εμού και του ιδιαίτερα υπέροχου αυτού αμαξιού… που ήταν και πετρελαιοκίνητο! Με κέρασε πολλά χιλιόμετρα και χρήμα! ☺️😉

Οδήγηση λοιπόν και εκτός συνόρων, προς τις Άλπεις, στην “auto strata” όπως λένε την εθνική οδό οι Ιταλιάνοι! Ένα όνειρο των εφηβικών μου χρόνων είναι πραγματικότητα … είμαι μόνος μου, σχεδόν μόνος μου. Γιατί μπορεί να είμαι μόνος σωματικά και να μην μοιράζομαι τούτες τις στιγμές και τις εικόνες με άλλον μαζί, αλλά δεν είμαι μονάχος πνευματικά. Έχω τη μουσική μου, τις αναμνήσεις και τα όνειρα παρέα! Έχω το κινητό τηλέφωνο να τα πω στους ανθρώπους μου, οικογένεια και μετρημένους φίλους!!! 😇

Οδεύω λοιπόν προς Δολομίτες, σχεδόν Ιταλο-Αυστριακά σύνορα, βόρειο ανατολικά. Ο δρόμοι εξαιρετικοί και η οδική συμπεριφορά “πρωτοφανείς” τουλάχιστον για μένα… περιμένει η Ferrari από πίσω να κάνω την προσπέρασή μου και μετά να συνεχίσει τα γκάζια της! Τρελό;… κι όμως αληθινό! Πωωωωωω τι μωρά είναι αυτά;!!! Η μια με χρώμα “ντροπαλό” και η άλλη κουκλί μεταλλικό! Βρέθηκα από πίσω τους σε κάποια διόδια… ΥΠΕΡΟΧΕΣ!

Στο GPS έχει μπει η πρώτη στάση με το γνωστό πια όνομα “Σάντα Μαγκνταλένα”! Προλαβαίνω δε προλαβαίνω το ηλιοβασίλεμα εκεί…

… και μπήκα Funes, λίγο πιο πέρα είναι το γνωστό εκκλησάκι της περιοχής, ο Άγιος Ιωάννης! Εδώ και 2-3 χρόνια έβλεπα αυτό το σημείο στην οθόνη του υπολογιστή. Μια συγκεκριμένη πανέμορφη φωτογραφία του Max Rive από το σημείο αυτό. Δε μπορούσα να πιστέψω ότι αντίκριζα ζωντανά αυτή την εικόνα!!!

Ναι, είμαι επιτέλους εδώ και το ζω…

Αυτό το σπάνιο συναίσθημα χαράς μέσα μου, δε θα ξεχάσω ΠΟΤΕ!

Είχα τρελαθεί… το φως λιγόστευε και ήθελα να βγάλω ότι καλύτερο μπορούσα σε ένα μέρος που δε το είχα ψάξει ποτέ. Αλλά ήθελα και να το ζήσω, έτσι απλά κοιτάζοντάς το! Ευτυχώς δε άφηνα το μέρος σύντομα. Θα περνούσα εκεί το βράδυ, ώστε να είμαι παρόν και στην Ανατολή.

Κάποια στιγμή στάθηκαν για λίγο και κάποιοι Αμερικάνοι, μια μάνα με το νεαρό γιο της. Φωτογράφοι κι αυτοί. Μου μίλησαν και δεν ήξερα τι να τους πω… νομίζω πως βλέπαν απλά έναν χαζοχαρούμενο να φωτογραφίζει κι αυτός! 😁 Τους συνάντημα ξανά την επόμενη μέρα και μια ή δυο φορές ξανά.

Κάποια στιγμή το “φωτογραφικό φως” της μέρας τελείωσε κι έπρεπε να δω που θα αφήσω το αυτοκίνητο, κάπου μεταξύ μοναχικότητας και πολιτισμού μιας και θα κοιμόμουν στο αμάξι! Βρήκα τελικά το σημείο που είχα κοιτάξει από το Google Earth στο σπίτι κι έτσι συνέχισα ψάχνοντας κάποιο άλλο σημείο για βραδινές λήψεις. Αν και συννεφιασμένος ουρανός με φεγγάρι, έκανα μια απόπειρα!

Την πείνα αν και την είχα ξεχάσει λόγο του μεγάλου ενθουσιασμού, μου την θύμισε κάποια στιγμή το στομάχι όταν άρχισε να “τραγουδάει” με βαριές νότες!

Δεν άργησα πολύ κι άρχισα να ψάχνω για κάποιο μαγαζί στην περιοχή. Ήμουν στην Ιταλία, οπότε τι καλύτερο από μια πίτσα;! 😉 Συνήθως δε κάθομαι μόνος μου σε μαγαζί. Αυτή τη φορά όμως δε με ένοιαζε, δε γνωριζόμασταν με κανέναν έτσι κι αλλιώς. Έκανα λοιπόν την παραγγελία μου στην παραδοσιακά (προφανώς) ντυμένη Ιταλιάνα, χάζεψα λίγο στο iPad μέχρι να φορτίσει και μια μπαταρία της κάμερας και γέμισα το άδειο μου στομάχι με μια πραγματικά απολαυστική πίτσα. Φεύγοντας από το εστιατόριο περπάτησα μέχρι το αμάξι και βολεύτηκα κάπως μέσα εκεί, ώστε να περάσουν οι επόμενες ώρες μέχρι να ξημερώσει!

Κάπως έτσι λοιπόν πέρασε η πρώτη μου μέρα στους Δολομίτες, στις Ιταλικές Άλπεις… πραγματικά γεμάτες χαρά και ενθουσιασμό. Μοναχικά αλλά όχι πνευματικά! μια μέρα γεμάτη πανέμορφα συναισθήματα από την απογείωση μέχρι την προσγείωση μου στο… ας πούμε κρεβάτι !!! 😊

Και υπήρχε συνέχεια …

~~~~~~~~~~

Κάντε “εγγραφή” στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ για να ενημερώνεστε κατευθείαν μέσω email για τις επόμενες μέρες που έζησα στους Δολομίτες, με περισσότερες φωτογραφίες και λιγότερα λόγια, μιας και κάποιες φορές τα πολλά λόγια είναι περιττά και φτωχά. Θα χώρα πολύ να διαβάσω τα σχόλια σας, στο τέλος κάθε άρθρου και να απαντήσω σε αυτά. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που αφιερώνετε να ρίξετε έστω μια μάτια σε ότι μοιράζομαι εδώ και γενικότερα για την επίσκεψή σας!

Καλή συνέχεια χαμογελαστές μορφές, τα λέμε σύντομα…!
🙂

2 thoughts on “ΣΤΑ “ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ” ΤΟΥ ΝΤΕΟΝΤΑ ΝΤΟΛΟΜΙΕ !”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.