AdithetoS

Γεια χαρά!

Αν και δε μ’ αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου δίχως να με ρωτάνε, εν τούτης θα πρέπει να πω αυτή τη φορά μερικά λόγια για εμένα.

Λοιπόν, είμαι ο Λάμπρος Καρανάσιος της φουρνιάς του ’81 που επιτέλους αποκαλύπτω το πραγματικό μου ονοματεπώνυμο στο διαδίκτυο, μετά από πάρα πολλά χρόνια δεσμού με αυτό. (Για όσους δε μάθανε ποτέ το πραγματικό μου όνομα). Όταν και είχαμε στο πατρικό μου στη Λαμία, τον πρώτο υπολογιστή, πριν περίπου 15 χρόνια, την άνοιξη του 2002! Χρήστης του Ίντερνετ από τότε, με το ψευδώνυμο “AdithetoS” ή “Adithetos Μελουργός”! Ένα ψευδώνυμο που γεννήθηκε το 1997 με ’98. Τότε που είχε μεγάλο ενδιαφέρον να προβληματίζομαι, κάτι βέβαια που δεν έχει σταματήσει ακόμη να υπάρχει μέσα μου! Αντίθετος στη μάζα και τη μόδα τόσο τότε, όσο και τώρα… Στα πάντα και στο τίποτα!

Όσο για το “Μελουργός” είναι μια ιστορία που σχετίζεται με την δημιουργική μου διαδρομή στον κόσμο της μουσικής και του ήχου ίσως, γενικότερα! “Βαπτισμένος” έτσι από μια παλιά φιλική μορφή κάπου μέσα στο 2008. Όταν ξεκινήσαμε μαζί με άλλους τρεις ανθρώπους, ένα μουσικό σχήμα τελείως διαφορετικό από τα συνηθισμένα, τους Βόμβους! Από τους οποίους αποχώρισα δυστυχώς ή ευτυχώς, το καλοκαίρι του 2009.

Το Μάιο 2009 όμως ο επαγγελματικός μου βίος άλλαξε μετά από διάφορες δουλειές, μπαίνοντας στο σώμα της Πυροσβεστικής μονιμοποιώντας τη θέση μου δύο χρόνια αργότερα. Τοποθετημένος πια στο νησί του Ιπποκράτη την Κω, όπου και ζω τα τελευταία επτά χρόνια της ζωής μου!

ΜΕΛΟΥΡΓΩΝΤΑΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

Η καλλιτεχνικής φύσης πορεία μου, αν κάποιος θα μπορούσε να την πει καλλιτεχνική βέβαια, ξεκινά από το 1998 αν θυμάμαι καλά, όταν έγραφα στίχους για να ραπάρω πάνω σε μουσικές instrumental, αφού μεγάλωσα κυρίως με το τότε όμορφο και ποιοτικό, άγνωστο σε πολλούς, hip-hop και πιο συγκεκριμένα με το Low Bap των Active Member. Λίγα χρόνια αργότερα πήρα τον δικό μου υπολογιστή και έτσι έφτιαχνα τις δίκες μου μουσικές “μελουργείες” για τους δικούς μου και όχι μόνο, στίχους!

Το καλοκαίρι όμως του 1999, στο φωτογραφείο ενός τότε φίλου, έπιανα για πρώτη φορά στα χέρια μου φωτογραφική μηχανή. Αν και πήγαινα για βόλτα, ο ενθουσιασμός και η λαχτάρα που είχα για να μάθω και να βγάζω φωτογραφίες κι εγώ, ήταν κάτι πανέμορφα μοναδικό. Ένιωθα μια καινούρια αγάπη να γεννιέται μεταξύ εμου και της φωτογραφίας που δεν είχε τέλος… Το συναίσθημα που έπαιρνα κοιτάζοντας μέσα από αυτό το δημιουργικό εργαλείο, μου έδειχνε δειλά δειλά δρόμους που είχα να διαβώ, άγνωστους τότε, ίσως ακόμη και τώρα!!! Δε πέρασε πολύς καιρός και ήμουν σε θέση πια να βγάζω ακόμη και το χαρτζιλίκι μου φωτογραφίζοντας, μέχρι και φωτογράφος υποψηφίου βουλευτή είχα γίνει, φωτογραφίζοντας την περιοδεία του όπου κι αν πήγαινε. Έχω ακόμη εκείνα τα αποκόμματα από τις στήλες μιας τοπικής εφημερίδας, που περιείχαν φωτογραφίες μου!!!

Έφτασε όμως η στιγμή, ένα χρόνο αργότερα, το 2000, που η μαμά πατρίδα με καλούσε να την υπηρετήσω με το στρατιωτικό μου καθήκον. Πιο συγκεκριμένα στα θαλάσσια ύδατα μας σαν ναύτης… Ναύτης;! Ναύτης όμως σημαίνει πολύ πιθανών ταξίδια, που για καλή μου τύχη έγιναν σε Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Τυνησία και Τουρκία! Έτσι λοιπόν, το χειμώνα του 2001 πριν φύγουμε για το ταξίδι της Νατοϊκής άσκησης με το πλοίο που υπηρετούσα, αποφάσισα τελικά να αγοράσω την πρώτη μου καλή φωτογραφική κάμερα, την πρώτη μου μηχανή με ξεχωριστούς φακούς (SLR), σαν αυτή που πρώτο είχα πιάσει και δούλευα στο φωτογραφείο του φίλου. Τρελή χαρά και πολλά τα φιλμ που μπαινόβγαιναν στην Nikon F80 την οποία έχω ακόμη και δε πρόκειτε να δώσω ποτέ! Πέρασε καιρός, φωτογραφίζοντας, μαθαίνοντας και πειραματίζοντας σε κάθε βόλτα και ταξίδι! Θυμάμαι να φωτογραφίζω για χάρη κοσμικού περιοδικού, τη νυχτερινή ζωή στα μπαράκια και τα κλαμπ της πόλης. Σε αυτά που ούτε απ’ έξω δε περνούσα, μια διασκέδαση που ακόμη και τώρα μου προκαλεί τουλάχιστον, αδιαφορία… Τι αντίθετος ήμουν άλλωστε;! Κι όμως μπήκα σε όλα, πάντα δωρεάν και με κερασμένο ποτό, παρακαλώ! χάχα Θυμάμαι ακόμη και βοηθός φωτογράφου μυστηρίων να είμαι στην Αθήνα, για λίγο ευτυχώς, με έναν μυγιάγκιχτο που πήγα να μπλέξω!…

Περάσανε κι άλλα χρόνια αναζήτησης, γεμάτα ενδιαφέρον, εργασίας και μουσικών κυρίως δημιουργιών, ώσπου την άνοιξη του 2007 είπα να κάμω μια σημαντική τότε τεχνολογικά αλλαγή, μια φωτογραφική αλλαγή. Κι έτσι ήρθε στη ζωή μου η απόγονος της αναλογικής Nikon F80, η ψηφιακή πια Nikon D80… Και τι να πρώτο πω για τα 5 χρόνια που βίωσα μαζί της;… Οι χιλιάδες λήψεις; Οι ακόμη πιο έντονα πειραματισμοί;… Η επεξεργασία στον υπολογιστή και η μάθηση μέσα από εικόνες που αντίκριζα κατα εκατοντάδες χιλιάδες μέσα από το διαδίκτυο;! Το εγχειρίδιο της μηχανής το είχα ξεφυλλίσει αρκετές φορές αφού πάθιαζα να την μάθω απ’ έξω. Όμως το αυτοδίδακτο δεν έφτανε κι έτσι κάποια στιγμή γράφτηκα στην φωτογραφική ομάδα Λαμίας, γνωρίζοντας ανθρώπους και κάνοντας κάποια βασικά μαθήματα φωτογραφίας.

Δυο χρόνια αργότερα και λίγες μέρες μετά την πρωτοχρονιά του 2009, ευτυχώς θα εργαζόμουν πλέον και σε ένα καινούριο ισχυρότατο ψηφιακό εργαστήρι της Apple, μουσικά και φωτογραφικά, σε ένα 8πύρηνο MacPro θηρίο… Ένα θηρίο που δε με πρόδωσε ποτέ κι ας μου κόστισε ακριβά! Ο υπολογιστής στην ψηφιακή εποχή, με τα πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών που υπάρχουν, είναι το δεύτερο σημαντικό κομμάτι της φωτογραφίας, είναι ο ψηφιακός πια “σκοτεινός θάλαμος” που εμφανίζουμε τις ψηφιακές φωτογραφίες RAW! Αυτό βέβαια είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα! Περάσανε αλλά πέντε χρόνια κι ο φωτογραφικός εξοπλισμός ανανεώθηκε ξανά το 2013 κι έγινε πια επαγγελματικός. Πάντα σε Nikon! Ασχολήθηκα εκτενέστερα με διάφορα ήδη φωτογραφίας, εργάστηκα σοβαρά κάποιες φορές, κέρδισα κι έχασα οικονομικά, αλλά μόνο θετικά, θέλω να πιστεύω πως προχώρησα! Η φωτογραφική μηχανή ταξιδεύει πάντα μαζί μου γιατί είναι κομμάτι της ζωής μου…

Αφοσιωνόμαστε και παθιαζόμαστε έντονα στη φύση και τα τοπία, τα ζούμε και τα απαθανατίζουμε σε κάθε τους συμπεριφορά! Λατρεύουμε τα ταξίδια και τις βόλτες στα βουνά, τα μυστήρια του δάσους και την γαλήνη στο βασίλεμα του ήλιου! Μαγευόμαστε με τον θαυμάσιο μικρόκοσμο και το “άνομο” ζωικό βασίλειο… Χαιρόμαστε και θλιβόμαστε με τις στιγμές και τις μορφές της ανθρωπότητας!!!

Με την μουσική σύνθεση και τις “μελουργείες” δεν έπαψα ν’ ασχολούμαι, αν και τα τελευταία χρόνια έχει μείνει στην άκρη αυτή η ασχολία, τυχαίνει όμως καμία φορά να πιέζω τα ασπρόμαυρα πλήκτρα και να παντρεύω νότες με χτύπους ρυθμικούς και να ταξιδεύω σε ήχους μελωδικούς!… Γίνανε διάφορα όμορφα και έζησα πολλές μουσικές στιγμές παράλληλα με τη φωτογραφική μου ιστορία κι όλα αυτά περιγράφονται στο ΜΕΛΟΥΡΓΕΙΟ!

Μ’ αρέσει να δημιουργώ, να ψάχνω και να μαθαίνω, είναι κάτι που θα με κρατάει ζωντανό, μέχρι την τελευταία μου πνοή και…

Ηλιοβασίλεμα στην Κω από ψηλά! / Sunset at Kos island from high!

Όσο τα πόδια μου βαστούν και τα χέρια μελουργούν,

τόπους μαγικούς θα περπατούν κι ότι αγγίζουν θ’ αγαπούν!

Κι όταν μια μέρα όλα αυτά θα σταματήσουν,

αναμνήσεις & στιγμές, μέχρι το τέλος συντροφιά θα μου κρατήσουν!

Βρείτε με επίσης στους παρακάτω ιστότοπους!