In the “WHITE MOUNTAINS” of DEODA DOLOMUIE … 2nd day!

Το πρωινό ξύπνημα δεν είναι και το αγαπημένο μου…

εκεί όμως στους Δολομίτες, για όσα πρωινά έζησα, αυτή η κατάσταση είχε αλλάξει.

Αν και διπλωμένος κάπως μέσα στο αμάξι εκείνα τα κρύα βράδια, αγωνιούσα να έρθει το πρωινό να φωτογραφίσω.
Να προχωρήσω κι άλλο να δω και να ζήσω ακόμη περισσότερα τοπία! Έτσι λοιπόν, τη δεύτερη μέρα σηκώθηκα νωρίς έξω από το εκκλησάκι του Αγ. Γιάννη στη Santa Magdalena όπου είχα παρκάρει για να κοιμηθώ και προσπάθησα να βρω κάποιο καλό σημείο για φωτογραφίες. Επικρατούσε μια πραγματικά όμορφη ηρεμία στην περιοχή, είχε αρκετή υγρασία με αρκετά σύννεφα αλλά και λιγοστό θερμό χρώμα στον ουρανό! Έψαχνα κάποια στιγμή άνθρωπο να ρωτήσω αν επιτρεπόταν να πατήσω στο γκαζόν που υπήρχε μπροστά από την εκκλησία (θα καταλάβετε στις φωτογραφίες) αλλά μάλλον ήταν πολύ νωρίς να βρω κάποιον. Ευτυχώς λίγα λεπτά αργότερα ψάχνοντας βρήκα έναν, μάλλον κτηνοτρόφο και με “νοήματα” γιατί αγγλικά δε γνώριζε, κατάφερα να πάρω το ΟΚ και να μπω μέσα στην περιοχή που ήταν το εκκλησάκι του Αγ. Γιάννη, να βγάλω φωτογραφίες!

Μετά τη γύρα στην περιοχή, ξεκίνησα για τον δεύτερο προορισμό γεμάτος χαρά, προς μια λίμνη που είχα μαρκάρει στο χάρτη όταν ήμουν στο σπίτι, η οποία έδειχνε να είναι ενδιαφέρων, τη λίμνη “Anterselva“. Βέβαια μέχρι να φτάσω εκεί, οι φωτογραφικές στάσεις ήταν πάρα πολλές … Αν και όχι με το κατάλληλο φως πια, αφού η ανατολή είχε τελειώσει, αλλά με έναν ωραίο συννεφιασμένο καιρό γενικά, άσχετα τελικά με το τι με είχε πραγματικά αγχώσει πριν φύγω από Ελλάδα. Δόξα το Θεό, όλα καλά!

Μετά από λίγη ώρα, περνώντας μέσα από χωριά, φτάνω στην (μάλλον) κωμόπολη το Bruneck να πάρω λίγο φαγητό μαζί μου. Το ψητό κοτοπουλάκι με τις λαχταριστές τηγανητές πατάτες γαρνιτούρα αν και από το σούπερ μάρκετ, μου προκάλεσαν ένα ιδιαίτερο στομαχικό χαμόγελο! Λίγα πραγματάκια ακόμη με σοκολάτες και μπόλικο νερό στον άφθονο χώρο του αυτοκινήτου και φύγαμε για την επόμενη στάση στη λίμνη.

Στη διαδρομή ο καιρός άρχισε να χαλάει κι έτσι φτάνοντας στο μέρος, η ψιλή σπαστική βροχή με κράτησε στο όχημα κι άρχισα το μοναχικό αλλά λαχταριστό φαγοπότι μήπως και μέχρι να τελειώσω σταματούσε. Έκανα μια βόλτα προς τη λίμνη αλλά το ψιλόβροχο και η ομίχλη πάνω από την περιοχή δε με άφησε να βγάλω φωτογραφίες, μα ούτε και να περπατήσω λίγο έστω, εκεί γύρω… Έπρεπε λοιπόν, κάτι να κάνω πριν πέσει τελείως το φως. Να πάω κάπου πιο μακριά μήπως και άλλαζε λίγο ο καιρός. Στο χάρτη του GPS έδειχνε πως ήμουν κοντά στα σύνορα με Αυστρία. χμμμ Και δε το επιχειρώ;! Κοίταξα λοιπόν, καλύτερα το χάρτη και είδα πως υπήρχε άλλη μια μικρότερη λίμνη εκεί, η λίμνη “Obersee”, που πλέον ήταν μέσα στην Αυστρία. Μια χαρά είπα, πάμε και βλέπουμε “αντίθετε”! Ο στενός δρόμος προς τα σύνορα έμοιαζε λίγο “παράξενος” συναισθηματικά. Λίγο πιο μετά συνάντησα έναν βοσκό και τον ρώτησα “με τα χέρια” μιας και αγγλικά ούτε κατα διάνοια, αν επιτρέπετε να συνεχίσω γενικά κι αν όλα είναι εντάξει στον δρόμο που πήρα. Κατάφερα να πάρω ένα “ΟΚ προχώρα” τελικός από τον άνθρωπο αυτό και συνέχισα. Ο καιρός συνέχισε να είναι πυκνά συννεφιασμένος με ασθενή βροχή, οπότε σίγουρα πλέον δε θα ζούσα μια “χρυσή ώρα” στη δύση του ήλιου, οι εικόνες πιο κάτω μαρτυρούν τη έζησα εκεί…

Πέρασα κάμποση ώρα γυρνώντας εκεί γύρο, απολαμβάνοντας την ομορφιά του βρεγμένου τοπίου κάτω από τον συννεφιασμένο ουρανό, που κι αυτό το σκηνικό έχει την μυστήρια ομορφιά του! Χαιρόμουν που έστω και για ένα-δυο χιλιόμετρα βρισκόμουν για λίγο σε άλλο κράτος! 🙂

Έπρεπε όμως να βιαστώ για να προλάβω να βγάλω μερικές ακόμη λήψεις αν μπορούσα, με το λίγο από το τελευταίο φως της μέρας, στην λίμνη όπου θα διανυκτέρευα το 2ο βράδυ του ταξιδιού αυτού, μιας και το πρόγραμμα που είχα σχεδιάσει έλεγε ξημέρωμα και ανατολή στη διάσημη, για τους φωτογράφους τοπίου, “Lago Di Braies”! Γυρνώντας όμως πίσω από τον ίδιο δρόμο, με έτρωγε μέσα μου να πάρω έστω και μια λήψη από το μέρος που είχα μαρκάρει στο χάρτη και δε μπόρεσα να ευχαριστηθώ, στη λίμνη Anterselva κι ότι άλλο ίσως έβλεπα στη διαδρομή. Σε αυτή τη λίμνη χρωστάω έναν περίπατο …! 😉

Δεν άργησα πολύ και κατάφερα τελικά από τη λίμνη Braies να πάρω μερικά ακόμη κλικ στο λυκόφως, τερματίζοντας τη μέρα αυτή βλέποντας πολλά και με σκέψεις ακόμη περισσότερες έκλεισα την πόρτα του αυτοκινήτου. Με λίγη μουσική και όνειρα μέσα στο κρύο μου “μετακινούμενο δωμάτιο” σκεπαστικά με ότι είχα, να περάσει και αυτή η νύχτα, μέσα στα “Λευκά Όρη” του Ντεοντά Ντολομιέ!

Και η περιπέτεια συνεχίζεται …

3 thoughts on “In the “WHITE MOUNTAINS” of DEODA DOLOMUIE … 2nd day!”

  • Elias Pentikis

    30 November 2017 at 1:15 am Reply

    Πανέμορφες εικόνες!! Μαγευτικά μέρη!! Ξαναπάμε λέεεεμεεεεεεεεε… 😀

  • Konstantinos K.

    30 November 2017 at 12:46 pm Reply

    Όμορφες εικόνες και περιγραφές. Μας ταξιδεύεις και με λέξεις,πλέον. Συνέχισε έτσι,πάντα “τρελός” και μάζεψε κάθε δροσιά της ζωής…
    να θυμηθείς, να το χαρείς, να μοιραστείς και να νοιαστείς.. 😉

  • Κωνσταντίνα

    14 December 2017 at 1:16 pm Reply

    Πριν μέρες είχα ξαναδεί αυτές τις φωτογραφίες και σήμερα ήρθα πάλι να τις επισκεφτώ…. Λάμπρο τι να πω… Εκτός από τα χρώματα,η ατμόσφαιρα από κάθε φωτογραφία είναι ξεχωριστή! Τα μονοπάτια τα φανερά και εκείνα που φαντάζεσαι είναι μοναδικά! Συγχαρητήρια για την δουλεία σου και για τις όμορφες στιγμές που μοιράζεσαι μαζί μας!! Η συνέχεια, είμαι σίγουρη, είναι ακόμη καλύτερη! Ότι αποτυπώνεις είναι από την ψυχή σου την θαυμαστή

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.